سلام.اول از دوستان در خواست می کنم پست قبلی خداحافظی دکتر پدر رو لطفا بخونین.

راستش هنوز نمی دونم می خوام چی بنویسم ولی ترجیح می دم شروع کنم به نوشتن ببینیم آخرش به کجا می رسیم! راستش می دونین یکی از اساتید کورسمون همیشه آخر کلاسش از یک نفر می خواد بیاد در مورد خودش حرف بزنه در مورد اینکه چرا اومد پزشکی چه پیشنهادی داره که دانشگاه بهتر بشه و......... این قسمت اولش که چرا اومدیم پزشکی به نظرم خیلی جالبه!

من فیزیوپاتم والآن ترم 7 ویک چند سالی هست پزشکیم می خونم تو این مدت کمی که وبلاگنویس شدم مخصوصا بعد کنکور دیدم نظرات برخی دوستان کنکوری از پزشکی یا دید برخی افراد جامعه به پزشکان.نمی خوام پزشک پرستی در بیارم نه.برای من پزشک بودن مهم نیست مهم اینکه هر کس در هر شغلی ودر هر سطح تحصیلی که هست اخلاق ورفتار خوبی داشته باشه وباشخصیت.حالا پزشک بودن یا نبودن چه فرقی می کنه.

برای خودم جالبه که دوستانی که در انتخاب رشته کنکورشون پزشکی رو می نویسند به چه دلیلی این کار رو می کنند؟!دیدم حتی خیلی از بچه های تجربی هر سه رشته پزشکی وداروسازی ودندانپزشکی رو انتخاب می کنند ودر واقع خیلی تفاوتی بین این رشته ها قائل نیستند من ندیدم کسی بگه مثلا چون من داروسازی می خواستم یک سال موندم خیلی ها فقط دوست دارند این رشته ها رو قبول شن البته خوب اول برطبق علاقه یا هر دلیلی که دارند انتخاب می کنند ولی بالاخره هر 3 رشته رو می زنند.

دید بعضی ها هم به پزشکی جالبه :کلاس داره! و در پزشکی پول هست و........

ولی حقیقتی که هست اینکه شاید حداقل یک سوم بچه های پزشکی واقعا نمی دونند چرا این رشته رو انتخاب کردند.من فکر کنم چند بار تو وبلاگ هم گفتم شاید جزو معدود افرادی باشم که به رشته تجربی علاقه نداشتم ولی به پزشکی چرا!در واقع من تجربی رفتم چون می خواستم پزشک بشم!همیشه ریاضی وفیزیک رو دوست داشتم هر چند نمره این درسهام با هم تفاوتی نداشت  ولی یادم نمیاد زیست رو یکبار با علاقه خونده باشم!شاید اگر به این باور نرسیده بودم که پزشکی وزیست دو دنیای متفاوتند الآن پا ،تو این رشته نگذاشته بودم.من تو دبیرستان درباره بیماری های پزشکی  تحقیق می کردم ودوست داشتم بیشتر بدونم.اصلا برای همین بود که پزشکی علاقه مند شدم.وگرنه من اصلا قرار نبود رشته تجربی برم.داشتم می رفتم رشته ریاضی!

وقتی وارد پزشکی شدم خوب اوایل واقعا سخت بود از یکطرف دوری از شهر وخانواده از یکطرف فشاری که برخی اساتید همون اول کار به ما آوردند ،ترم های اول که بودم یادم هست یکبار از نفراول تجربی پرسیدند نظرت در مورد پزشکی چیه؟ گفت: فکر نمی کردم اینطوری باشه گفتند:یعنی پشیمونی؟ گفت:بهم گفتند پزشکی بعد از علوم پایه شروع می شه من هم دارم این درسها رو می خونم برسم به بعدش!

درس های علوم پایه بجز چند درس که در فیزیوپات هم کاربرد دارند مابقی به نظرم شباهتی به پزشکی ندارند فکر نمی کنم کسی بیوشیمی یادش مونده باشه!(مونده؟!زبان)و............ وقتی وارد فیزیوپات شدیم خب ما اول خیلی هیجان زده بودیم کلا تو حال وهوای درس نبودیم تازه امتحان علوم پایه داده بودیم می خواستیم بعد از اون امتحان یک خورده از زندگی هم لذت ببریم! برای همین یک خورده طول کشید خودمون رو با دوره جدید تطبیق بدیم!

راستش این که بگیم همه درسهای فیزیوپات عالیند و....درست نیست من بشخصه از فارما خوشم نمیاد یک جورایی دیگه مطمئن شدم خوب شد داروسازی نرفتم!نه اینکه رشته بدی باشه نه! ولی الآن می بینم واقعا بهش علاقه ندارم.به نظرم پاتولوژی فیزیوپات با این که سخت تر هست ولی خیلی بهتر وشیرین تر هست.در کل به نظرمن چیزهایی که باعث شدند فیزیوپات در عین سختی زیادش نسبت به علوم پایه وتوقع واقعا بالای اساتید از دانشجوها شیرین باشه همین کورس هایی هست که در این دوره هست کورسهای ریه ،قلب ،کلیه  و.....یادگیری بیماریها ،علایمشون و.........والبته سمیوی معروف در فیزیوپات! والبته شروع رفتن به بیمارستان. به تعبیری ما در فیزیوپات دانستیم پزشکی می خونیم! بغل الآن که چندین کورس رو گذروندیم وداریم می گذرونیم به این نتیجه رسیدم که فعلا به دو رشته علاقه بیشتری نسبت به بقیه دارم! واحتمالا یکی از این دو رو ادامه دادم مگه اینگه در استیجری یا اینترنی نظرم تغییر کنه!

راستش الآن که فیزیوپاتم وعلاقه ام به پزشکی بیشتر شده  می گم که بی صبرانه منتظر ورود به استاجری والبته بعد انترنی هستیم!و عیلرغم سخنان برخی ها! در مورد برخی مسائل دوره بعدیناراحت  سختی ها و........  رو به جون می خریم! بغل

راستش یک نکته ای هم که لازم بود توضیح بدم..بعضی ها فکر می کنن پزشکان پول پارو می کنند من فکر می کنم اگر کسی می خواست بخاطر پول بیاد رشته پزشکی راهکارهای بهتری هم بود.گذاشتن عمر وجوونی ووقت وانرژی وزندگی وروح وروان وفشاری که در این رشته به فرد  واز همه مهمتر خطراتی که در این رشته هست برای فقط پول بی معنی هست.کسی که هدفش چیزی بجز پزشکی هست اومدنش به پزشکی بیشتر از اینکه به ضرر بقیه باشه به ضرر خودش هست.پزشکی رشته ای هست باید بهش علاقه داشته باشی اگر هدفت از اومدن به پزشکی مثلا فقط پول یا فقط مدرک باشه ممکنه به وسطش نرسیده دلسرد بشی.من به عنوان کسی که شاید جزو کوچکترین عضوهای جامعه پزشکی باشه می گم با درس وسختی که می بینم حتی در همین پزشک عمومی.وقتی می بینم اساتید فوق تخصصمون رو واینکه طبیعتا درسهای تخصص و........سختی هاش اصلا قابل مقایسه با دوره ما نیست به این نتیجه می رسم که واقعا حتی همین پولی هم که به پزشکان داده می شه حقشون نیست.نمی گم در پزشکی پول نیست چرا هست ولی پولی نیست که کسی بخواد با خوردن و خوابیدن بدستش بیاره!

به نظرم کسی که از طریق زحمت ورنج فراوان پول کسب می کنه پولش واقعا با برکت هست حالا پزشک باشه یا نه.

وکلام آخر اینکه در هر شغلی که در جامعه هست افراد خوب وبد هست وهمیشه می گم نه در مورد پزشکان بلکه در مورد کل افراد در هر شغلی که هستند هیچ وقت چون یکی از افراد شاغل در اون کار به ما بدی کرده یا حقی از ما تضییع یا اشتباهی مرتکب شده اون رو به حساب همه افراد در اون کار نذارین.